Om de volledige inhoud van deze website te bekijken heeft u de nieuwste Adobe Flash Player nodig en dient u de optie javascript ondersteuning aan te hebben staan.
Moniek Merkx
Johan Simons vraagt aan Moniek Merkx: “Welk (modern) schilderij wil je graag in je huiskamer hebben hangen?”
De juiste vraag aan de juiste persoon. Moniek wordt er helemaal enthousiast van: “Oh, wat leuk om over na te denken! Ik liep van de week langs een galerie in Utrecht waar etsen en litho’s hingen van de Nederlandse schilder Van Dongen. Ik was helemaal verbouwereerd dat je dat gewoon kunt kopen. Het kost weliswaar 25000 euro, maar tja, als mijn huis niet te klein was en ik het geld zou hebben, dan zou ik dat gelijk ophangen. Of een Armando... Dat mag natuurlijk ook”, mijmert ze verder. Andere vormen van kunst zijn een belangrijke inspiratiebron. “Naast kastenvol kinderverhalen laat ik mij inspireren door muziek, moderne kunst, architectuur en fotografie.De beeldende kant van het verhaal.”
Het begon voor de Amsterdamse theatermaker allemaal in Concordia in Breda. “In Breda heb ik mijn eerste passie voor theater ontwikkeld. Ik kan me nog herinneren dat ik daar ooit de musical Hair heb gezien. Dat was toen de grootste revolutie die je je maar kunt voorstellen. Dat maakte zo'n diepe indruk! Dat is wel een van de kiemcellen geweest.” Ze weet ook nog waarom: “Het allermooiste van theater is dat het live is, dat je echte mensen ziet. Die in absurde en extreme en in grappige situaties terechtkomen. Het is natuurlijk een verdichting van de werkelijkheid, maar het is wel live. En dat is het mooiste wat er is. Daardoor kun je er dieper in en dichterbij komen en kan het je meer raken.”
Ze bezoekt graag voorstellingen, vooral beroepshalve. "Als ik helemaal vrij denk kijk ik soms uit naar buitenlandse voorstellingen. Komend seizoen ga ik graag naar de grotere voorstellingen van Toneelgroep Amsterdam of NT Gent. En Anne Teresa de Keersmaecker is toch wel een maker waar ik wel heel erg naar uitkijk."
Ze is er diep van overtuigd dat theater in essentie niet intellectueel is. “Toen ik met Theatergroep Max. begon werd ik erg geraakt door een foto van Liza May Post, Tafel/Table, uit 1993. Een meisje met haar hoofd in een ouderwetse schoolbank. Dat vond ik een heel sterk beeld - dat meisje wordt als het ware onthoofd. Het zou goed zijn als wij kunst af en toe ook zonder hoofd beleven.” Het is een belangrijk punt voor haar: “Heel veel mensen die hun kinderen meenemen naar theater vragen naderhand: "Heb je het wel begrepen?" En dat is eigenlijk een dodelijke vraag, omdat je het niet hoeft te begrijpen om een fantastische middag of avond te hebben.” Ze grinnikt: “Die foto zou ik ook wel in mijn huis willen hebben eigenlijk.”
discipline: regisseur, artistiek leider Theatergroep Max.
te zien met: Nacht en Kortjakje (regie)
tipt: NT Gent, Toneelgroep Amsterdam, 3Abschied (Anne Teresa de Keersmaeker)
foto: "Tafel/Table"1993/Liza May Post/courtesy: Annet Gelink Gallery
