Zoals altijd zitten de beschouwende en originele constructies van Müller ingenieus in elkaar.

De acht scènes van Working Titles dragen allemaal een titel met een vermeende grote zeggingskracht, een titel die de fantasie van de toeschouwers prikkelt. In de scènes zelf worden vervolgens de stereotypen van de vertelling genadeloos ten tonele gevoerd. De pretentie van ieder verhaal dat verteld wordt, namelijk interessant te willen zijn, wordt daarbij met een ironisch gebaar ondergraven.

De poppen blijven natuurlijk poppen, lege omhulsels waarop we van alles projecteren, en vooral wíllen projecteren, toont Ivana Müller aan. Ontregelend, als de dummy’s in de boventiteling iets blijken te ’zijn’ wat we er nooit in ’zagen’. Confronterend als dat bijvoorbeeld ras betreft.
 
De conceptuele theatermaker en festivallieveling Ivana Müller legt met ironische distantie de vinger op de zere plekken van onze informatiecultuur: hoe laten wij ons manipuleren als het om ’betekenis’ gaat, of doorgetrokken: om onze werkelijkheid?