Vooral Heuer en Luppes geven Het huis van de stilte een ontroerende tragiek mee. Luppes balanceert als de overmatig serviele Recep knap op het randje van komedie. Heuer maakt van de onuitstaanbare oma Fatma iemand die toch compassie verdient.

De acterende muzikant Erik van der Horst siert de voorstelling op met zijn vagelijk Turks klinkende alternatieve nummers. Soms bijgestaan door buikdanseres Diren Derya Cancote. Dergelijke details scheppen de goede sfeer.

Met welgekozen details en zinsneden worden haarscherp situaties en relaties geschetst. (…) Alles heeft met alles te maken, al hebben de betrokkenen ter plekke dat nooit in de gaten.

Niks mooier dan dat, als de hoofdrollen bovendien nog worden vertolkt door prachtacteurs als Marlies Heuer en Bert Luppes in een expressieve combinatie met spelers van Turkse afkomst. Het huis van de stilte is, kortom, een visueel en muzikaal met veel liefde en zorg gemaakte, zeer onderhoudende toneelparabel.



O.T. brengt de roman van Orhan Pamuk op het toneel, met een uitstekend spelende Marlies Heuer in de rol van de grootmoeder, het conservatieve valse kreng Fatma. Zodra deze kille dame de ruimte betreedt, daalt de temperatuur een paar graden.

Een mooie rol is er ook van Sadettin Kirmiziyűz die de rol van Hasan vertolkt, het neefje van Recep dat zich verliest in zijn idealen, met fatale gevolgen.

De rol van de koude weduwe is Marlies Heuer op het lijf geschreven. (...) Onaanraakbaar maakt Heuer haar, en op een vreemde manier ook breekbaar. Bert Luppes speelt haar dwergknecht. (…) Hij maakt hem komisch onderdanig tot een ontroerend middelpunt.