als u Mijn leven als Theo Nijland ziet, weet u meteen met wie u te maken heeft. In een notendop: een begenadigd zanger, liedjesschrijver en componist. Het zit slim in elkaar, vol grappen en prachtige liedjes.

Nijlands volmaakte anti-musical.

Mijn leven als Theo Nijland is een parodie op het musicalgenre en op de persoonlijkheidscultus rond bekende artiesten, en het knappe is dat Nijland in die parodie echt mooie liedjes, en een wel degelijk interessant levensverhaal verweeft.

De kleine, springerige, donkere Mers tegenover de boomlange, stijve blanke Nijland: de tegenstelling had niet groter kunnen zijn. In deze dwarse liedjesvoorstelling buit Nijland de verschillen uit en speelt hij met stereotypen. Waar Mers tekent voor alle bijrollen, is Nijland zichzelf en spot hij prettig met musicalwetten.