“Nu ik hier zo lig, rekening houdend met een eventueel eind – ik ben een evenwichtig iemand – krijg ik spijt van de dagen die ik vergeten ben. Dagen op de bank, dagen in bed, dagen waarop ik niemand zag, dagen zonder liefde, dagen voor de tv, dagen waarop ik niet verliefd – niet samen – kaalte. Maar ik heb het mezelf alweer vergeven. Ergens zijn, en hier nu zijn, en nu zijn, en hier nu blijven voor zolang het duurt. Soortgenoten. Soortgenoten, niks meer dan dat."

Ondanks zijn jonge leeftijd heeft Marcel Osterop onder de vleugels van Het Zuidelijk Toneel al een indrukwekkend oeuvre opgebouwd. Zijn vlijmscherpe en vaak humoristische teksten tonen de onmacht van de mens om zijn lot in eigen hand te houden.

In Geen Vijand overwint hallucinatie de kale werkelijkheid. In een situatie waarin liefde, seks en drugs zijn uitgewerkt neemt hunkering de overhand. Hoe ver die hunkering mensen kan drijven, zien we gaandeweg deze nieuwe voorstelling van Cargo.

Na Meneer van Ooyen, werkt Cargo voor de tweede maal met een gastregisseur. Deze keer tekent Jeroen De Man (theatermaker bij o.a. De Warme Winkel) voor de regie. Cargo verheugt zich erg op de combinatie van zijn explosieve regiestijl en de poëtische spreektaal van Osterop. www.tgcargo.nl

tekst: Marcel Osterop ~ regie: Jeroen De Man ~ spel: Astrid van Eck, Constance Kruis, Hanne Struyf