Yamato (interview)

NRC Handelsblad, 31 maart 2011 (interview met Masa Ogawa door René van Peer)

Goden wonen in deze trommels
Grote Japanse slagwerkensembles roepen gemengde gevoelens op. Het oorverdovende volume en de fysieke beheersing van de drummers zijn indrukwekkend. Maar met hun nadruk op het gedrild vertoon doen ze ook militaristisch aan. Ze lijken terug te reiken naar oude Japanse waarden. Zo streng in de leer als vroeger zijn ze toch niet meer, zegt Masa Ogawa, oprichter van Yamato Drummers.
Yamato Drummers is een van de vele navolgers van Ondekoza, de groep die bepalend is geweest voor de ontwikkeling van de Japanse slagwerkensembles. In 1975 maakte Europa voor het eerst kennis met deze groep. (…) Hoe imposant de optredens ook waren, er kleefde ook iets agressiefs aan. Yamato wijkt op dat punt sterk af van het grote voorbeeld. De concentratie is niet minder gedisciplineerd. Qua fysieke inzet lijken ze niet voor Ondekoza onder te doen. Maar het ziet er opener en vriendelijker uit, menselijker. De groep bestaat voor de helft uit vrouwen, van wie één de odaiko bespeelt. Dat zou bij Ondekoza gelijk hebben gestaan aan heiligschennis. (…)
Hoeveel respect Ogawa ook heeft voor Ondekoza, hij wil met zijn eigen groep iets heel anders bereiken. “Wat we gemeen hebben is dat Japanse spiritualiteit onverbrekelijk verbonden is met onze muziek”, zegt hij. “In het geluid is een grote, sterke geest aanwezig. Die willen we overdragen aan het publiek. Ondekoza wendde zich juist van het publiek af, wierp een barrière op, alsof het zich boven de mensen in de zaal verheven voelde.” (…)
“Yamato is zeventien jaar geleden begonnen omdat we genoten van het drummen. We waren absoluut niet van plan om er ons bestaan van te maken. Ik was als vertegenwoordiger in dienst van het ICT-bedrijf van mijn ouders en verplicht een pak en een stropdas te dragen. Wat ik nu doe is een stuk leuker.”
In de loop van de jaren heeft Yamato zich met groeiend zelfvertrouwen in een eigen richting ontwikkeld. De groep is zich gaan bezighouden met belichting en projecties, met de theatrale structuur van de voorstellingen. De composities zijn opener geworden, bieden meer ruimte voor individuele expressie. Maar de spirituele basis blijft onveranderd. Ogawa: “De Japanse slagwerktraditie gaat veel verder terug dan de grote ensembles. Deze drums werden altijd al gebruikt in shinto-rituelen. Wij zijn ervan overtuigd dat de goddelijke geest overal aanwezig is. De goden wonen in de trommels. We maken zelf onze stokken en verzorgen ze goed, zodat er geesten in huizen. In onze muziek voelen we de kracht van god en de natuur. Er leeft iets in wat niet door ons gemaakt is, maar afkomstig is uit het land en de lucht. Waar we ook optreden, het publiek wordt daardoor geraakt.”
Op de vraag of het recente natuurgeweld en zijn nasleep in Japan invloed hebben gehad op de voorstelling, antwoordt Ogawa ontkennend: “We hebben niets aan de show veranderd. Maar we merken wel dat we nu met een andere motivatie spelen. We hebben altijd met onze muziek energie aan mensen willen geven. Nu is de muziek een gebed om kracht voor het hele Japanse volk.”