Na de wonderschone voorstelling Hey Girl! konden we het niet laten Socìetas Raffaello Sanzio nogmaals in Breda uit te nodigen. Met een weelderige esthetiek is deze Italiaanse club al jaren een welkome gast op de belangrijkste internationale festivals en podia en in het bezit van een lange lijst onderscheidingen.

In The last time I saw my father is alles gebouwd rondom een verhaal dat er niet is, een verhaal dat bewust níet verteld wordt, en nergens komt u dichter tot wat theater in zijn diepste wezen is.

Regisseur Chiara Guidi raakte in de ban van de universele grondbeginselen van de fabel. In een orkestratie van acteerwerk, zang, muziek, tekeningen en video, exploreert zij de karakteristieken van onze westerse verteltraditie. Alles is gebouwd rondom een verhaal dat er niet is en juist daarom ontwaren we oneindig veel meer. Wie de ‘dictatuur van de plot’ loslaat, ontdekt de vorm van figuren en niet hun betekenis, hoort losstaande zinnen en geen betogen, merkt de energie van gebaren op in plaats van hun bedoelingen…

De sobere maar emotionerende tekeningen zijn van de hand van Andrea Petrucci. Voor de muziek tekenende niemand minder dan de befaamde Amerikaanse componist Scott Gibbons, die al vaker met veel plezier zijn medewerking aan de Socìetas verleende. Naast vier actrices en een cellist treffen we op het podium bovendien een koor van vrouwen uit onze eigen stad. www.raffaellosanzio.org

regie: Chiara Guidi/muziek: Scott Gibbons/video-animatie: Magda Guidi, Sergio Gutierrez, Andrea Petrucci/cello: Marianna Finarelli/koor: vrouwen uit regio Breda/fotografie: Umberto Costamagna