De Tijd pakt uit met maar liefst drie voorstellingen over filosofie. Aan de beurt komen achtereenvolgens Berckmans, Wittgenstein, en het duo Benjamin en Adorno. Elk van hen zette zijn tanden in de reikwijdte van onze taal. Theatermakers Lucas Vandervost en Jurgen Delnaet hangen als twee clowns aan de teksttrapezen. Zonder vangnet; men kan zich immers beter wagen aan schrijvers, dan ze in de kast te laten staan.

Berckmans
Bij zijn dood in 2008 omschreef De Morgen hem als “de Vlaamse nazaat van Bukowski” met zijn “verhalen over de afgrond en de teloorgang, genadeloos eerlijk en vol bittere humor en paranoia. Berckmans oeuvre (…) liet geen tussenweg toe: ofwel viel je ervoor als een blok ofwel werd je genadeloos afgestoten”.

Acteur Jurgen Delnaet laat zich overmeesteren door de donkere verhalen vol vrolijke klanken van Jean-Marie Berckmans, de Antwerpse ‘chroniqueur van de zelfkant’. Geïnspireerd door grijsgedraaide lp’s componeerde de ondergewaardeerde auteur met grote precisie zijn verhalen. Berckmans’ fictiewereld is van een talige bodemloosheid en klinkt als bezwerende jazz, rock ‘n roll. Een vuurspuwer met woorden. Of hoe ellende en schoonheid elkaar in zijn taal vinden. "Het enige waarmee ik mij in leven houd, is het schrijven."

In Berckmans doet Pafke-het-meest-concrete-mafke het relaas van zijn leven in de absurde wereld van Hulpkas Kwadraat. Alles en iedereen is van God los. Het bestaan genaamd Grauwzone doet alles willens nillens en weergaloos rijmen op existentiële stront. www.detijd.be

tekst: J.H.M. Berckmans ~ bewerking & met: Jurgen Delnaet

programma 
16.00 lezing door Thomas Crombez van de Universiteit Antwerpen 
17.00 voorstelling Berckmans 
18.00 diner in de Brasserie of FRONT (tijdig reserveren) 
19.30 voorstelling Wittgenstein 
21.00 voorstelling Benjamin Adorno