De Tijd pakt uit met maar liefst drie voorstellingen over filosofie. Aan de beurt komen achtereenvolgens Berckmans, Wittgenstein, en het duo Benjamin en Adorno. Elk van hen zette zijn tanden in de reikwijdte van onze taal. Theatermakers Lucas Vandervost en Jurgen Delnaet hangen als twee clowns aan de teksttrapezen. Zonder vangnet; men kan zich immers beter wagen aan schrijvers, dan ze in de kast te laten staan.

Wittgenstein
De problemen zijn voorgoed opgelost, dacht Ludwig Wittgenstein aan het eind van WO I. Met zijn ‘Logisch-filosofisch traktaat’ dacht hij uit de taal de dubbelzinnigheid te bannen die in de wereld tot misverstanden leidt. “Wat gezegd kan worden, kan duidelijk worden gezegd; en van dat waarover niet kan worden gesproken, moet men zwijgen.”

Zoiets moet je Lucas Vandervost geen twee keer zeggen. Hij is er de man naar om het toch te proberen. Het onspeelbare spelen, het onzegbare zeggen, ja, in de ‘zwaarte’ van de filosofie de lichtheid opzoeken. Met ezelsoren op zijn kop zet acteur Vandervost op zijn eentje Wittgensteins ‘Logisch-filosofisch traktaat’ naar zijn spelershand. Het dwangmatige ritme van Wittgensteins stellingen breekt hij open met fragmenten uit de grote literatuur van die tijd. Net als de Tractatus werden die teksten geschreven rond 1922. De Tijd brengt in Wittgenstein de zuivere logica in aanraking met de troebele taal van ‘het onzegbare’. Leve de dubbelzinnigheid. Leve het theater, dat maar een gebaar nodig heeft om van een abstract begrip een wereld van mogelijkheden te maken. www.detijd.be

tekst: Ludwig Wittgenstein, T.S. Eliot, James Joyce, Franz Kafka, Paul van Ostaijen, Fernando Pessoa, Marcel Proust, Virginia Woolf ~ van en met: Lucas Vandervost

programma 
16.00 lezing door Thomas Crombez van de Universiteit Antwerpen 
17.00 voorstelling Berckmans 
18.00 diner in de Brasserie of FRONT (tijdig reserveren) 
19.30 voorstelling Wittgenstein 
21.00 voorstelling Benjamin Adorno