Wat brengt de toekomst van de Nederlandse dans? Dat ontdek je in DANSLOKAAL: de jaarlijkse talenthub van Conny Janssen Danst waarbij talentvolle makers uitgenodigd worden om nieuw werk te ontwikkelen met de dansers van het Rotterdamse gezelschap.
In DANSLOKAAL 14 zijn dat Lea Ved (Korzo), Amparo González Sola (Dansateliers) en Maciej Kuźmiński (Conny Janssen Danst). De jonge makers krijgen de kans om binnen de professionele context van het gezelschap te werken aan de ontwikkeling van hun eigen signatuur. Het resultaat is een verrassende voorstelling met drie eigenzinnige, korte werken: maak kennis met een nieuwe generatie dansmakers!
programma
Lea Ved (Korzo) - RÊVERIE
Een rêverie* begint bij onze verbeelding. Daarin zweven we - weggevoerd uit de contouren van het hier. Ergens in ons schuilt een uitgestrekt en onverschrokken gebied. We begrijpen het niet, in plaats daarvan verliezen wij onszelf in een stormachtige afdaling vol verlangen. Een rêverie nodigt uit om onszelf binnenstebuiten te keren. We worden reuzen, alleen en samen, lachend terwijl de wind kietelt. Dat wat we weten en zijn vergeten raakt vervlochten in een waas waarvan de golven uitvloeien in de schoonheid en verschrikking van onze open zee.
*dagdromen, mijmeren, diep in gedachten verzonken
Amparo González Sola (Dansateliers) - What do these muscles remember?
Deze voorstelling komt voort uit de overtuiging dat ons lichaam herinneringen aan vaak herhaalde bewegingen opslaat. Niet alleen de bewegingen uit ons eigen leven, maar ook die van generaties voor ons. In de choreografie worden deze opgeslagen herinneringen verbeeld door de dansers. De herhaalde bewegingen creëren spiralen en worden een bezwering om de tijd te buigen. En zo nu en dan ontstaat de mogelijkheid om elkaar te ontmoeten in hetzelfde ritme.
Maciej Kuźmiński (Conny Janssen Danst) - Can we be friends?
Een dansmeditatie over AI, controle en de dunne lijn tussen maker en creatie. Als een porseleinen poppetje dat ronddraait in een muziekdoos, brengt een onzichtbare machine in deze choreografie iets fascinerends en tegelijk verontrustends in beweging. Terwijl de dansers veranderen in een ongrijpbare verschijning – zwevend tussen het echte en het virtuele, balancerend op de grens van het bewustzijn – wordt het onderscheid tussen ‘ons’ en ‘hen’ steeds onduidelijker. Gevangen tussen fascinatie en schroom vragen we ons af: kunnen we vrienden zijn?
de pers over eerder DANSLOKAAL voorstellingen
"Sterke choreografieën bij DANSLOKAAL van Conny Janssen Danst" - De Volkskrant ★★★★ (over DANSLOKAAL 10)
"De kaders waarbinnen de choreografen moeten werken, zijn per definitie beperkt en het hangt van de desbetreffende choreograaf af of die dat als een uitdaging of beperking opvat en dat is precies wat dit initiatief de moeite waard maakt." - Theaterkrant (over DANSLOKAAL 11)
"Drie choreografen die serieus wat te vertellen hebben en twaalf dansers die dat krachtig weten over te brengen, dat is het mooie resultaat van DANSLOKAAL 13." -
De Volkskrant ★★★★ (over DANSLOKAAL 13)
English
Artistic director Conny Janssen, one of the most influential choreographers in the Netherlands, selects a remarkable diversity of talent for each edition in collaboration with Dansateliers and Korzo.
What does the future of Dutch dance hold? Find out at DANSLOKAAL: the annual talent hub of Conny Janssen Danst, where gifted makers are invited to develop new work with the dancers of the Rotterdam-based company. In DANSLOKAAL 14, those makers are Lea Ved (Korzo), Amparo González Sola (Dansateliers) and Maciej Kuźmiński (Conny Janssen Danst). The young makers are given the opportunity to work within the professional context of the company on developing their own artistic signature. The result is a surprising programme of three distinctive short works; come and meet a new generation of dance-makers.
program
Lea Ved (Korzo) - RÊVERIE
A rêverie* begins with our imagination. We hover in between, carried beyond the outlines of here. Somewhere within us is a place vast and unapologetic. We do not make sense; instead, we lose ourselves in longing, in a stormy descent. A rêverie invites us to turn inside out. We become giants, alone and together, laughing as the wind tickles - expelling the known and the forgotten in one braided blur, pouring its waves into the beauty and terror of our open sea.
*dancing, musing, the condition of being lost in thought
Amparo González Sola (Dansateliers) - What do these muscles remember?
This performance arises from the belief that our bodies store memories of repeatedly performed movements. Not only the movements from our own lives, but also from the generations that preceded us. In this choreography, the dancers embody some of these stored memories. Repetition creates spirals and becomes a spell to bend time. And every so often, it becomes possible to encounter each other in the same beat.
Maciej Kuźmiński (Conny Janssen Danst) - Can we be friends?
A dance meditation on AI, control, and the fragile line between creator and creation. Like a porcelain figure turning inside a music box, something captivating yet disturbing is set in motion by invisible machinery. As dancers become an uncanny presence suspended between the real and the virtual, balancing on the threshold of consciousness, the distinction between ‘us’ and ‘them’ becomes increasingly uncertain. Caught between fascination and apprehension, we wonder: can we be friends?
the press on previous DANSLOKAAL productions
"Strong choreographies at DANSLOKAAL by Conny Janssen Danst" - De Volkskrant ★★★★ (on DANSLOKAAL 10)
"The parameters within which the choreographers must work are by definition limited, and it depends on the individual choreographer whether they see that as a challenge or a constraint and that is precisely what makes this initiative worthwhile." - Theaterkrant (on DANSLOKAAL 11)
"Three choreographers with something serious to say and twelve dancers who convey it with force: that is the fine result of DANSLOKAAL 13." - De Volkskrant ★★★★ (on DANSLOKAAL 13)
