verhalen aan de muur
Langzaam maar zeker krijgt ons theater tatoeages. Murschilderingen. XXL-kunstwerken die zich niet verstoppen, maar het gebouw optillen en onze identiteit scherper tekenen. Elk jaar komen er wel één of twee bij.
Diecteur Ruud van Meijel zegt "Ik vind het een aanstekelijk idee om die kunstwerken als tatoeages van het gebouw te zien. Tatoeages gaan vaak over identiteit, herinnering en verbondenheid. Over wie je bent, wat je koestert en bij welke verhalen je wilt horen. Niet zelden zijn ze óók gewoon mooi, omdat schoonheid soms reden genoeg is."
In deze editie van Blik op zondag vertelt Dennis Elbers, oprichter en directeur van Blind Walls Gallery, over de murals die je in het Chassé tegenkomt.
“Bij een muurschildering kun je niet even wegzappen.”
Dennis zegt het met een lach, maar ook met overtuiging.
“Kunst in de openbare ruimte heeft impact omdat het zich opdringt. En precies dat maakt het zo geschikt voor plekken waar mensen niet per se voor kunst komen, maar er wél door geraakt kunnen worden.”
De samenwerking tussen Chassé en Blind Walls Gallery begon in 2020, bij het 25-jarig jubileum van het gebouw. Sindsdien zijn op verschillende plekken muurschilderingen verschenen, van kunstenaars met uiteenlopende stijlen.
“We kiezen niet zomaar iets moois voor aan de muur,” zegt Dennis. “Elke mural is gekoppeld aan een plek en een verhaal. We zoeken naar betekenis tussen ruimte, geschiedenis en emotie.”
Dat zie je bijvoorbeeld in de kleedkamers, waar kunstenaars speciaal voor de artiesten werk maakten. “Rutger Termohlen baseerde zijn werk op chocoladewikkels die zijn moeder spaarde. En Jeroen Erosie gebruikte het vloerplan van het theater als startpunt. Dat soort keuzes geven extra gelaagdheid aan het werk.”
En, voegt Dennis met een grijns toe: “Mijn allereerste muurschildering maakte ik pal voor de deur van het Chassé. Toen het huidige Holland Casino nog in aanbouw was, stonden er grote bouwschuttingen omheen. Wij werden als studenten gevraagd om daar een schildering te maken. Voor mij is het cirkeltje rond.”
lees verder onder de afbeeldingen
wisselwerk(ing)
Bijzonder is ook het concept Blind Walls Changement: een jaarlijks wisselende mural in de BoArte-foyer. “Die ruimte leent zich perfect voor experiment en reflectie,” zegt Dennis. Begin 2026 was de eer aan Rutger de Vries. Tijdens Blind Walls Film Fest maakte hij een kleurrijke mural, terwijl bezoekers van het festival over zijn schouders mee konden kijken. Rutger werkt met speciale, zelfgemaakte machines, rig-systemen en straalpistolen waarmee hij verf gecontroleerd laat “vallen”, “spuiten” of “botsen”.
Voor dit werk vond hij inspiratie bij het tableau-gordijn (ook wel Wagner-gordijn genoemd). Dit is een een type toneelgordijn dat niet opzij schuift maar schuin omhoog en naar buiten wordt getrokken, wat zorgt voor een dramatische onthulling van het toneel. Deze diagonale beweging bootste Rutger na met zijn instalatie, maar dan rauw, mechanisch én volledig volgens zijn unieke werkwijze.
een aangename middag
De voorganger van Rutger is Willehad Eilers. Na zijn Blind Walls Changement uit 2024, vroegen we hem om ook de witte muren van ons restaurant de Brasserie onder handen te nemen. “Willehad onderzoekt op een rauwe en humoristische manier de absurditeit van het dagelijks leven. Die frictie past bij theater.” aldus Dennis.
In de Brasserie koos Willehad voor levensgrote dansscènes die aanvoelen als sculpturen en volledig opgaan in de omgeving, zonder afstand tussen de figuren en de ruimte. Het duurde even voor hij wist hoe hij de ruimte wilde benaderen, omdat hij werkt volgens een uitdagend proces:
"Ik werk zonder schetsen, elke lijn is direct definitief. Dat maakt zo’n ogenschijnlijk eenvoudig werk extra spannend. Ik liep uren onrustig rond voordat ik durfde te beginnen. Vanaf de eerste lijnen werd het een gevecht van fouten maken, herstellen en accepteren. Maar zodra de eerste dansers tot leven kwamen, viel de spanning weg en werd het een aangename middag."
stiekem
Voor Dennis is de meerwaarde van de samenwerking helder. “Het theater is een plek van verbeelding, net als onze muurschilderingen. We proberen met beeld hetzelfde te doen als op het podium: iets wakker maken bij het publiek.” Ook de makers voelen de energie van het gebouw. “Een theater is geen neutrale muur. De context doet ertoe. Daar móet je als maker iets mee.”
Zelf komt Dennis regelmatig in het Chassé, als bezoeker. “En dan luister ik stiekem weleens mee met wat mensen zeggen over de muurschilderingen,” vertelt hij. “Wat ze mooi vinden, wat ze niet begrijpen. Ik vind dat het mooiste moment, als mensen over kunst praten zonder dat ze het doorhebben.”
lees verder onder de afbeeldingen
spontane sporen
Op dit moment is de meest recente toevoeging van de hand van de Amerikaanse kunstenaar DAEV MOMO. Toen hij tijdens Blind Walls Film Fest 2026 in Chassé rondliep, ontstond spontaan het idee om hier zijn sporen achter te laten. Hiervoor stelden wij maar al te graag een muur in onze Theaterstraat beschikbaar.
Met zijn abstracte ontwerpen refereert hij niet naar objecten, plaatsen of personen, maar probeert hij een zo authentiek mogelijke artistieke ervaring te creëren. Dit maakt zijn werk uniek, want abstracte murals in de openbare ruimte vormen wereldwijd een minderheid en staan zelden op zichzelf.
coming soon...
We kunnen al vooruitblikken, want er staan nieuwe murals op de planning! Deze hebben alles te maken met de verbouwing die op dit moment plaatsvindt in de foyer. Hier worden een lift en roltrappen gerealiseerd, waarmee Chassé een belangrijke stap zet op het gebied van toegankelijkheid.
Om de werkzaamheden heen, worden bouwschuttingen geplaatst die kunstenaar Sicovecas in de eerste week van augustus zal voorzien van een schildering. Het werk blijft nog even een verrassing, maar verbeeldt gedeelde menselijkheid en gelijkwaardigheid en is geïnspireerd op het idee dat we, los van achtergrond of identiteit, in de kern hetzelfde zijn. Een van de uitgangspunten van Sicovecas was deze quote van Multatuli:
"Van de maan af gezien, zijn we allen even groot."
De penseelstroken waarmee hij de letters vormt zijn niet perfect zwart, en dat is ook de bedoeling. Door met penselen en inkt op de muur te ‘schrijven’ gaan letters een relatie aan met de ondergrond. Hierdoor blijft de schrijfbeweging zichtbaar onderdeel van het werk.
écht kijken
De muurschilderingen zijn onderdeel van een bredere culturele beweging in Breda. Via rondleidingen, publicaties en het jaarlijkse Blind Walls Film Fest, dat ook hier in Chassé plaatsvindt, komen de verhalen steeds meer tot leven.
“Uiteindelijk draait het om zichtbaarheid,” zegt Dennis. “We willen dat mensen kijken. Echt kijken. En geraakt worden, ook al verwachten ze het niet. Dat blijft het mooiste.”
Dus kijk de volgende keer dat je hier bent - voor een voorstelling, filmvertoning of gewoon zomaar - ook eens omhoog of om de hoek.