Wiegelied (Samuel Beckett)

In een schommelstoel, aan het einde van haar leven, luistert een oude vrouw naar haar eigen stem. Ze vertelt over een leven lang zoeken naar de ander, om zichzelf te kunnen zien, om zeker te weten dat ze bestaat.

Wiegelied (1980) is een korte maar vlijmscherpe tekst van Nobelprijswinnaar Samuel Beckett. Een diepmenselijke meditatie over eenzaamheid, verlangen en de tragische onmogelijkheid om met jezelf samen te vallen. 

Als publiek word je in kleine groep ontvangen en – traag, bedachtzaam – via een korte meditatie begeleid naar een staat van diepe innerlijke rust. En dan, ontdaan van alle prikkels van het dagelijks bestaan, krijgt ieder voor zich de tekst te horen.