Agatha's Almanac

"De documentaire is één groot pleidooi tegen moderniteit en rare moderne fratsen" - NRC ★★★★
"Agatha's Almanac is een liefdevol portret van een oude tuinier" - Trouw ★★★★

Regisseur Amalie Atkins, Agatha’s nicht, filmde haar tante zes jaar lang op haar afgelegen familieboerderij in het Canadese Manitoba. Op 16 mm, met een cinematografisch oog voor elk prachtig, grappig detail. Geleidelijk word je meegevoerd in haar dagelijkse werkzaamheden; een betoverend ritme van zaaien, oogsten, inmaken en eten. En repareren! Met ducttape - heel veel ducttape.

Tussen al het groen vertelt Agatha met ontwapenende nuchterheid over haar leven. Over de quilts die ze maakt, haar vindingrijkheid en de keuzes die haar gevormd hebben. Over hoe sommige zaden al generaties meegaan en een tastbare verbinding vormen met de voorouders die dit land voor haar bewerkten. Ook gevoeligere onderwerpen komen voorbij. Maar al is het leven niet altijd makkelijk, voor Agatha is het leven een voorrecht.

Amelie laat haar tante schitteren in al haar fragiele kracht. Agatha’s onverstoorbaarheid is jaloersmakend, haar nuchtere kijk op het leven vaak bijzonder grappig en de wereld die zij om zich heen heeft opgebouwd is rijk en sprankelend in kleur en textuur. Een teder en liefdevol portret van een vrouw die in haar eentje een complete wereld in stand houdt. Op het prestigieuze Canadese festival Hot Docs werd Agatha’s Almanac onderscheiden als beste Canadese lange documentaire.